De Tijd, Sabato
‘Een pen, inkt en papier, daar kunnen pixels nooit tegenop’
Read full article on Detijd.be
Wie vrienden, familie en collega’s oprecht het beste wil wensen, doet dat op papier. Ook grafisch ontwerpster Lisbeth Antoine werpt zich in de strijd voor handgeschreven correspondentie, en lanceert haar eigen label papierwaren: The Papergoods. ‘Ik zou graag hebben dat mensen opnieuw een inspanning leveren.’
‘Ik was onlangs jarig en kreeg een berichtje: “HB”. Tja, dat vond ik tamelijk koud.’ Het mag duidelijk zijn: als het van de Brusselse Lisbeth Antoine afhangt, worden wensen bij voorkeur niet digitaal overgebracht. Net als sollicitatiebrieven trouwens. ‘Solliciteren was nog nooit zo eenvoudig: gewoon een mail sturen. Vaak niet eens met een portfolio in pdf, maar met simpelweg een link naar een website of Instagramkanaal. Ik maakte vroeger een pakketje met daarin enkele van mijn ontwerpen en telkens een persoonlijke brief. Ik ben er zeker van dat die aanpak vandaag zou opleveren, vooral omdat zo weinig mensen nog echt moeite doen.’
Voor Antoine zelf leverde het solliciteren alvast op. Want nadat ze haar masterstudies grafische vormgeving aan Sint-Lucas had stopgezet, besloot ze haar kans te wagen in Parijs. Daar kon ze meteen aan de slag bij Antidote, een eigentijds modeblad waar ze instond voor zowat de volledige visuele identiteit. ‘Nadien verhuisde ik naar Londen, waar ik aan de slag ging bij Linda Farrow, een label van luxueuze zonnebrillen dat onder meer de licenties voor de modelabels Dries Van Noten en The Row in portefeuille had. Ik was er de in-house grafisch designer, maar voelde mij er soms weinig geapprecieerd. Dat veranderde op de dag dat ik van The Row een gepersonaliseerde brief ontving om me te bedanken. Briefpapier met hun eigen logo en daarop een persoonlijke boodschap. Dat is mij altijd bijgebleven.’
Intussen is Lisbeth Antoine in Brussel beland, waar ze onder haar eigen naam een designstudio oprichtte, gespecialiseerd in grafisch design, creative direction en visuele identiteit. In haar typisch uitgepuurde stijl werkte ze voor merken als Delvaux, Maiwe en Boogie Bougie, en zette ze ook het Antwerpse restaurant Misera en Grain Bakery in Sint-Gillis visueel op de kaart.
Zelfs voor zulke grote opdrachten grijpt Antoine graag terug naar een analoge manier van werken, van moodboards knippen en plakken, van tekenen en schrijven. ‘Ik kan eigenlijk niet zo goed met Illustrator, 3D of animatie werken; ik wil me daar ook niet in verdiepen.’ Waar Antoine zich voortaan wel in specialiseert: papierwaren. Briefpapier, kaartjes en enveloppen. In twintig templates die passen binnen haar huisstijl. Om de volledige controle te behouden, investeerde Antoine zelf in een state-of-the-art printer en koos ze ook eigenhandig het papier uit waarop ze wil werken.
In eerste instantie zal ze de papierwaren als een set van honderd stuks aanbieden. ‘The Papergoods baadt zeker in een vleugje nostalgie, maar ik wil niet als retro gezien worden. Ik wil de elegantie van het handgeschreven bericht opnieuw tot leven brengen, in een moderne eenvoud.’
‘Dat nostalgische heb ik van mijn oma. Zij nam echt haar tijd om kaarten te versturen. Een maand op voorhand begon ze met het schrijven van kerstkaarten. De adressen zaten netjes geordend in haar rolodex. Ze dacht er grondig over na: welke mensen stuur ik dit jaar een kaart? Welke kaart is geschikt voor wie? Voor iedereen schreef ze een aangepaste boodschap en vulde ze de enveloppen in. Ik mis die traditie. Een pen, inkt, papier, daar kunnen pixels toch nooit tegenop? Ik voel bij mezelf ook een duidelijke ‘digital fatigue’; alles draait vandaag om het praktische, zonder veel schoonheid. Ik wil de waarde van papier duidelijk maken aan een generatie die de connectie daarmee verloren lijkt. Ik heb echt het gevoel dat daar nood aan is: aan connectie, aan textuur, aan betekenisvolle gebaren.’
‘Zeker op belangrijke momenten in het leven maakt papier een verschil. Toen een vriendin van me haar vader verloor, vond ze enorm veel steun in de persoonlijke, handgeschreven berichten die ze kreeg. Die briefjes hebben een grote emotionele waarde. De enige brieven die we tegenwoordig nog in de brievenbus vinden, komen van de fiscus.’
‘Brieven kunnen een grote emotionele waarde hebben. Maar de enige brieven die we tegenwoordig nog in de brievenbus vinden, komen van de fiscus.’
Met The Papergoods creëert Antoine vooral een eigen wereld die een tegenwicht moet bieden tegen de wereld waarin ze zich de jongste jaren bewoog. ‘Alles voelt zo plat aan vandaag: oppervlakkige communicatie met emoji’s, doorsnee-interieurs, ultradunne schermen, maar ook apps en architectuur. Ik heb echt nood aan wat meer oprechte schoonheid. Sierlijsten. En kwastjes aan gordijnen. The Papergoods is ontstaan uit de objecten waarvan ik hou: oude menukaarten, een oud adresboekje, Italiaanse gevelletters, zelfs de charmante lingerieboetieks met hun handgeschreven logo’s. Ze stralen allemaal die analoge intimiteit uit, aandacht en typografische schoonheid.’
Antoine is overduidelijk een oude geest in een jong lichaam. De geschiedenis van papierwaren intrigeert haar mateloos, en dan in het bijzonder de zogenaamde ‘acquaintance cards’. ‘Mannen die een vrouw vroeger op een elegante en respectvolle manier uit wilden vragen, gebruikten daarvoor kleine kaartjes met daarop een persoonlijke boodschap. Die bezorgden ze dan heel onopvallend aan de vrouw in kwestie. Uit het kaartje kon je als vrouw al heel wat afleiden: de elegantie, de humor, de bedoelingen van de andere persoon ook. En wat doen we vandaag? Swipen of liken. Waar is de charme?’
The Papergoods lanceert een set van 25 brieven, 25 kaartjes met bijbehorende enveloppen en 25 naamkaartjes. Je kunt kiezen uit 20 templates, ontworpen door Lisbeth Antoine.
Natalie Helsen, An Bogaerts.
14 januari 2026
